Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
ESAS NO : 2026/344
KARAR NO : 2026/303
KARAR TR : 15/06/2026
ÖZET: Adli ve idari yargı yerlerinde açılan davaların konularının farklı olduğu anlaşıldığından, 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesinde belirtilen koşulların oluşmaması nedeniyle, aynı Kanun'un 27. maddesi uyarınca yöntemine uygun bulunmayan BAŞVURUNUN REDDİ gerektiği hk.
Davacı : A. K.
Vekili : Av. H. Ş. Y.
Davalı : Milli Eğitim Bakanlığı
Vekili : Av. S. K.
"...Davacı izin ücreti istehinde bulunmuştur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullanılmaylanan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshih şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Bunun dışında; 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinde, kıdem tazminatı ödenmesi gereken haller sayılmıştır. Buna göre; muvazzaf askerlik hizmeti, emeklilik amacıyla feshih veya kadın işçinin sözleşmenin evlendiği tarihten itibaren 1 yıl içinde kendi isteği ile sona erdirmesi hallerinde, işçi kıdem tazminatı isteyebilir. Ayrıca, işveren, iş sözleşmesini İş K.17'ye göre bildirimli olarak veya İş K.25/I,III,IV uyarınca bildirimsiz olarak derhal feshetmesi halinde veya işçi, İş K.24'deki derhal feshih sebeplerinden biriyle sözleşmeyi feshederse ve feshih işlemi yasadaki koşullara uygun ise kıdem tazminatına hak kazanır.
Ancak; tarafların anlaşması (ikale) ile sözleşmenin sona ermesi, işçinin sözleşmeyi İş K.17'ye göre
feshetmesi veya istifa etmesi, işverenin İş K.25/İl'deki şartlara uygun olarak sözleşmeyi feshetmesi hallerinde kıdem tazminatı istenemez.
Davalı Amasra Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak davacının Amasra Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü nezdindeki çalışmasına ilişkin varsa bireysel iş sözleşmesi ve ekleri ile tüm çalışma dönemine ilişkin görevlendirme yazıları, valilik/kaymakamlık olur yazıları ve ekleri celp edilerek incelenmiştir.
Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının, Milli Eğitim Bakanlığı nezdindeki ilçe halk eğitim merkezinde usta öğretici olarak çalıştığı, davah savunması ve dosyadaki bilgi-belgelere göre taraflar arasında iş sözleşmesi bulunmadığı, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2025/7825 E.-2025/8082 Karar sayılı kararı da gözetilerek davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine..."
"...Dava dosyasının incelenmesinden; 04.11.1986-06.06.2012 tarihleri arasında usta öğretici olarak görev yapan davacının iş akdinin feshedilmesi üzerine hak kazandığı kıdem tazminatının ödenmemesi nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00.-TL kıdem tazminatı alacağını iş akdinin feshi tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı esas alınarak ödenmesine karar verilmesi istemiyle Amasra Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (İş Mahkemesi sıfattıyla) E:2025/226 sayılı esasına kayıtlı dosyasında dava açtığı, anılan Mahkemenin 08/01/2026 tarih, E:2025/226, K:2026/4 sayılı kararıyla davanın "yargı yolu caiz olmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine" karar verildiği ve tarafların kararı istinaf etmemesi üzerine kararın kesinleşmesi nedeniyle de Mahkememizde bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda; davacının geçmiş yıllarda belirli süreli dönemlerle idareyle arasında bir hizmet ilişkisi kurulduğu, talep edilen tazminat ve alacakların İş Kanunu'ndan kaynaklanan haklardan olduğu dikkate alındığında, Uyuşmazlık Mahkemesinin benzer uyuşmazlıklardaki yerleşmiş içtihatları kapsamında uyuşmazlığın özel hukuk hükmümlerine göre görüm ve çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır..."
"Uyuşmazlık Mahkemesi adli ve idari yargı mercileri arasındaki görev ve hükümet uyuşmazlıklarını kesin olarak çözümlemeye yetkilidir.
Uyuşmazlık Mahkemesinin kuruluşu, üyelerinin nitelikleri ve seçimleri ile işleyişi kanunla dölenlenir. Bu mahkemenin Başkanlığına Anayasa Mahkemesince, kendi üyeleri arasında görevlendirilen üye yapar.
Diğer mahkemelerle, Anayasa Mahkemesi arasındaki görev uyuşmazlıklarında, Anayasa Mahkemesinin kararı esas alınır."
2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un "Mahkemenin görevi" başlıklı
maddesinin birinci fıkrası şöyledir:
"Uyuşmazlık Mahkemesi; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile görevlendirilmiş, adli ve idari yargı mercileri arasındaki görev ve hükümet uyuşmazlıklarını kesin olarak çözmeye yetkili ve bu kanunla kurulup görev yapan bağımsız bir yüksek mahkemedir."
"Olumsuz görev uyuşmazlığının bulunduğunun ileri sürülebilmesi için adli ve idari yargı mercilerinin tarafları, konusu ve sebebi aynı olan davada kendilerini görevsiz görmeleri ve bu yolda verdikleri kararların kesin veya kesinleşmiş olması gerekir.
Bu uyuşmazlığın giderilmesi istemi, ancak davanın taraflarınca ileri sürülebilir."
şöyledir:
"Adli ve idari yargı mercilerinden birisinin kesin veya kesinleşmiş görevsizlik kararı üzerine kendisine gelen bir davayı incelemeye başlayan veya incelemekte olan bir yargı mercii davada görevsizlik kararı veren merciin görevli olduğu kamısına varırsa, gerekçeli bir karar ile görevli merciin belirtilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurur ve elindeki işin incelenmesini Uyuşmazlık Mahkemesinin karar vermesine değin erteler.
(Değişik ikinci fikra: 23/7/2008-5791/9 md.) Yargı merciince, önceki görevsizlik kararına ilişkin dava dosyası da temin edilerek, gerekçeli başvuru kararı ile birlikte dava dosyaları Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilir."
"Uyuşmazlık Mahkemesi, uyuşmazlık çıkarmaya veya görev uyuşmazlıklarına ilişkin istemleri önce şekil ve
süre açısından inceler; yöntemine uymayan veya süresi içinde ileri sürülmemiş istemleri reddeder."
Uyuşmazlık Mahkemesinin Rıdvan GÜLEÇ'in Başkanlığında, Üyeler Eyüp SARICALAR, Bayram ŞEN, Döndü Deniz BİLİR, Ahmet ARSLAN, Mahmut BALLI ve Bilal ÇALIŞKAN'ın katılımlarıyla yapılan 15/06/2026 tarihli toplantısında; Raportör-Hâkim Arzu ÇETİNDERE ŞAŞI'nın, 2247 Kanun'da öngörülen koşulları taşımayan başvurunun reddi gerektiği yolundaki raporu ve dosyadaki belgeler okunduktan, ilgili Başsavcılara görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın başvurunun reddi gerektiği yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra, gereği görüşülüp düşünüldü:
Anılan düzenlemelere göre, 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesi kapsamında kendisine gelen bir davayı inceleyen yargı yerinin Uyuşmazlık Mahkemesine başvurabilmesi için, Kanun'un 14. maddesinde sayılan koşulların da gerçekleşip gerçekleşmediğini gözetmesi gerekmektedir. Buna göre, önceki görevsizlik kararının taraflarının, konusunun aynı olması, kararın kesin veya kesinleşmiş olması gerekmektedir.
Dava dosyalarının incelenmesinden; davacı tarafından, Amasra Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) açılan davada; 04/11/1986-12/06/2024 tarihleri arasında Halk Eğitim Merkezi Müdürlüklerinde usta öğretici olarak görev yaptığını, 04/11/1986-12/06/2012 tarihleri arası kıdem tazminatının tahsili için Amasra Asliye Hukuk Mahkemesinin E.2023/184 sayılı dosyasında açılan davada, davanın kabulüne karar verildiğini ve bu dönemlere ilişkin kıdem tazminatının davalı tarafından ödendiğini; aynı iş yerinde 01/11/2012 tarihinde yeniden işe başladığını ancak iş akdinin feshedildiğini ve 01/11/2012-12/06/2024 tarihleri arası kendisine kıdem tazminatı ödenmediğini belirterek, bu dönemlere ilişkin şimdilik 1.000 TL kıdem tazminatı ile 1.000 TL yıllık izin alacağının tahsilinin talep edilmiş olduğu; Zonguldak İdare Mahkemesinde açılan davada ise, 04/11/1986-06/06/2012 tarihleri arasında Halk Eğitim Merkezi Müdürlüklerinde usta öğretici olarak görev yaptığını, iş akdinin 06/06/2012 tarihinde sona erdiğini ve tarafına kıdem tazminatı ödenmediğini belirterek, 04/11/1986-06/06/2012 tarihlerine ilişkin olarak şimdilik 1.000 TL kıdem tazminatının tahsilinin talep edilmiş olduğu; davacı tarafından her iki yargı yerinde açılan ve ortak olan talebin kıdem tazminatı olmasına rağmen talep edilen dönemlerin farklı olması nedeniyle, konularının farklı olduğu anlaşılmıştır.
Bu durumda, adli ve idari yargı yerinde açılan davaların konusunun aynı olmadığı görüldüğünden, 2247 sayılı Kanun'un 14., dolayısıyla 19. maddesinde öngörülen koşul gerçekleşmemiştir.
Yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak, Zonguldak İdare Mahkemesince, davanın çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle görevli yargı yerinin belirtilmesi için doğrudan başvuru yapılmış ise de; bu başvuru kararında işaret edilen adli yargı yerince verilmiş konusu aynı olan bir görevsizlik kararının bulunmadığı görüldüğünden, 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesinde belirtilen koşulların oluşmaması nedeniyle, aynı Kanun'un 27. maddesi uyarınca yöntemine uygun bulunmayan başvurunun reddi gerekmiştir.
Açıklanan gerekçelerle;
2247 sayılı Kanun'un 19. maddesinde öngörülen koşulları taşımayan Zonguldak İdare Mahkemesinin 14/04/2026 tarih ve E.2026/258 sayılı BAŞVURUSUNUN, aynı Kanun'un 27. maddesi uyarınca REDDİNE,
15/06/2026 tarihinde, OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Başkan Rıdvan GÜLEÇ
Üye Eyüp SARICALAR
Üye Bayram ŞEN
Üye Döndü Deniz BİLİR
Üye Ahmet ARSLAN
Üye Mahmut BALLI
Üye Bilal ÇALIŞKAN